2024 : Portugal (Madeira) 240604
Dinsdag 04-06-2024
Heenreis naar Madeira
Best wel relaxt als je niet in de nacht naar Schiphol moet, als je een middagvlucht hebt, maar uiteindelijk heb je best wel tijd nodig en moet je toch redelijk vroeg weg. De vlucht is pas om 14:35. Dit weekend heb ik het parkeren geregeld. Om 10:30, zodat ik zeker weet dat ik tijd genoeg heb op Schiphol als er grote wachtrijen zijn. Dat werd niet verwacht door de website van Schiphol, maar je weet het maar nooit. En om rekening te houden met mogelijke ochtendfiles een half uurtje extra reistijd ingepland, dus 9:00 weg. De wekker dan maar om 8:00 om relaxt aan de dag te kunnen beginnen zonder te haasten.

Er was wel een file in de buurt van Leiden, maar op zich viel het mee. Netjes om 10:20 bij P3. Het kenteken van de auto laten scannen......... Het hek gaat niet open! Nog een keer proberen. Even op de terminal kijken. Welkom Mart Juijn. Oh ja, je moet toch de kaart pakken uit de automaat. Toch nog niet goed wakker schijnbaar. Daarna op zoek naar een parkeerplaats. Jeetje, wat is dat druk hier. Na 5 minuten rondrijden zag ik eindelijk een plek. De spullen pakken en hop naar de pendelbus. Die stond net op het punt om te vertrekken. Ik kon nog instappen, maar er was natuurlijk geen zitplaats meer. Nou ja, op een verhoginkje kon ik nog wel even zitten. De rit duurt normaal gesproken toch niet lang. We werden afgezet bij de plaza en mochten de rest gaan lopen. Wel even goed voor de stappenteller. Die zal vandaag waarschijnlijk geen overuren maken.

Lekker op tijd bij de vertrekhal kon ik zelf de "koffer" inchecken. Wel even kijken hoe die precies moest staan, zo'n reistas. Na twee pogingen lukte het. De boardingpas scannen, even wachten en dan.......... Koffer te zwaar 21,2 kilo. Oeps. Dan maar het flesje drinken voor vanavond er uithalen en nog mijn haarborstel. Ik kon zo snel genoeg geen andere "zware" dingen vinden. Nog een keer proberen en ja hoor het lukte. Label printen, op de koffer plaatsen en hop richting de volgende stop.

Bij het controleren van de handbagage was er een aardige wachtrij. Ach ja. Vorig jaar ging het wel een stuk sneller, omdat moeders met de rolstoel overal snel doorheen kon. Nu moest ik netjes achteraan aansluiten en deze attractie wachtrij doorlopen. Maar eerst nog even het flesje leegdrinken. Er mogen toch geen vloeistoffen door. De wachttijd viel uiteindelijk bet nog wel mee. Een kwartiertje oponthoud. Bij de check aangekomen bleek je toch vloeistoffen te mogen meenrmen tegenwoordig. Nou ja, het smaakte wel. Vervolgens de jas uit, riem af, de zakken legen en dat samen met de tas op de transportband leggen. Dat ging goed. De persoonlijke controle ging iets minder goed. Het alarm ging af. Schijnbaar op mijn linkerenkel. Even fouilleren dus bij mijn enkels. Mijn broek en sokken zaten wel wat dicht op elkaar, maar of dat nou het alarm moet laten afgaan?

Nog altijd ruim op tijd. Nog drie uur voordat het vliegtuig vertrekt. Dan maar langzaam aan richting de gate. Eerst nog even een ietwat duur broodje scoren om de middag door te komen. Vervolgens heel langzaam naar gate C. Daar even een plekje zoeken om even wat te werken achter de laptop om alvast het eerste deel van het dagboek te schrijven. ;-)

Na een uurtje computeren maar langzaam aan naar C18. Bleek ik opeens naar D82 te moeten. Joepie, weer een stukje teruglopen. Daar aangekomen, eerst nog even de lege fles weer aanvullen met kraanwater. Heb ik tenminste wat te drinken onderweg. Vervolgens meteen naar beneden in de kleine wachtruimte voor het vliegtuig met vrij weinig zitplaatsen. Gelukkig is er nog wel eentje vrij. Langzaam aan komen er meer mensen en wordt het druk. Volgens het scherm is de gate open, maar de wachtrij beweegt niet. We blijken vertraging te hebben met het schoonmaken, omdat het vliegtuig wat laat aankwam. Uiteindelijk komt er wel beweging in en kunnen we toch nog redelijk snel aan boord gaan. Om 15:15 gaan we uiteindelijk de lucht in. Slechts veertig minuten na de verwachte vertrektijd.

Om 18:00 lokale tijd (19:00 in Nederland) landen we. Op naar de bagageband. Mijn tas komt vrij snel, dus snel naar de autoverhuur. In La Palma duurde dat ooit zeker een uur, omdat iedereen een auto had besteld. Voor een groot deel zelfbediening via een touchscreen. Eentje die constant probeert om je extra's aan te smeren. Een upgrade, een extra verzekering. Ach ja, dat doet de verkoper meestal ook. Uiteindelijk de borg betaald en vervolgens met de bond naar de receptie, die uitlegt waar je naar toe moet om je sleutel op te halen. Wel eerst controleren dat je een email hebt ontvangen met de documenten. Er wordt tegenwoordig wel verwacht dat je een telefoon bij je hebt met email. Ik ben mooi op tijd weg voordat de grote meute aankomt bij dezelfde autoverhuur natuurlijk. Eerst naar buiten. Dan met de lift 1 omhoog, een stukje doorlopen en dan weer met de lift naar -4. Daar aangekomen wordt er wederom gevraagd of ik echt niet een zwaardere auto wil hebben voor in de bergen. Nee hoor, deze is prima. Op naar de auto. Even de schades bekijken en uitleg over hoe je de poort opent met keycard. Vervolgens wil ik het adres intypen op de GPS van het appartement. Huh, waar zijn de papieren. Laten liggen bij de balie natuurlijk. Dus even terug naar waar ik de sleutels kreeg. Nee, daar liggen ze niet. Ze bellen even met de balie op het vliegveld. Ja, daar liggen de papieren. Dus weer even teruglopen, de papieren ophalen en dan het adres intypen. Adres niet gevonden. Gr#@! Nou ja, ik heb ook een beschrijving. Dat moet wel lukken. Leek me thuis niet al te moeilijk. Snelweg naar Funchal, afslag 15 nemen, rotonde driekwart nemen en dan een kilometer doorrijden. En niet te geloven, ik kom er nog ook. Wel even wat moeite met schakelen. Zeker als je een automaat bent gewend. En bij de ingang van het complex is het pas echt stijl. Maar goed, ik moet me eerst even bij de portier melden, omdat de receptie na 17:00 gesloten is. De portier is vriendelijk. Die verwachte me al, geeft me een envelop en zegt dat ik moet volgen. Eerste afslag naar rechts en dan ben je er. Heerlijk.

Het blijkt best wel een groot appartement. Twee slaapkamers, twee badkamers, een keuken, huiskamer en redelijk balkon met uitzicht op zee. Best wel een beetje veel voor 1 persoon. Maar wat een leuke plek. Eventjes tot rust komen en dan een stukje terugrijden naar de grote rotonde waar een supermarkt zou moeten zijn. Daar heb ik ergens geparkeerd, maar de supermarkt zag ik niet zo snel. Dan maar een stukje de weg aflopen op zoek naar de supermarkt. Gelukkig is het best wel een behoorlijke met genoeg keus. Ik ga vanavond niet uit eten, dus vooral inslaan voor het avondeten en het ontbijt van morgen. Morgen zien we dan wel weer verder als we een beetje gewend zijn.

 
Je kunt ook het gehele dagboek (zonder routes) in een keer lezen.