2024 : Portugal (Madeira) 240609
Zondag 09-06-2024
Oostkust (Baleia da Madeira en Ponta de São Lourenço)
Vandaag is het zondag. En goed moment voor een rustige ochtend. In de middag ben ik naar het oosten van het eiland gegaan. Eerst maar eens goed gekeken naar de navigatie. Dit keer niet een adres ingevoerd, maar gewoon een punt aangewezen op de kaart. Dat werkt een stuk beter. Niet echt nodig nu, want het is vooral de snelweg volgen tot het einde en dan zie je al het bordje voor Musea de Baleia.

Eerst dus naar het walvismuseum genaamd Museu da Baleia da Madeira. Vanaf dit eiland werd er vroeger op walvissen gejaagd en dan met name de potvis. Deel 1 van de expositie ging in op de jacht zoals dat vorige eeuw hier werd gedaan. Merkwaardig genoeg vanaf het begin van de tweede oorlog zo'n beetje. Deel 2 van het museum ging meer over walvissen en aanverwante familie (dolfijnen en dergelijke). Eigenlijk veel interessanter. Dat deed me toch wel even terugdenken aan Antarctica waar ik oog in oog stond met een walvis. Dat was dan wel een bultrug, maar dan zie je pas echt hoe groot die beesten zijn. Dat kon je in dit museum ook best goed zien. In dit gedeelte waren er veel films, die je met een 3D-bril moest bekijken. Halverwege merkte ik dat mijn ogen/brein daar toch een beetje moeite mee had, waardoor ik toch vaak een oog dicht deed.

Het zonnetje begon te schijnen toen ik buiten was. Even door het dorp heengelopen. Op zo'n zondag zitten toch veel mensen in het café viel me op. Maar goed, er was nog tijd genoeg over, dus besloot ik wat verder naar de oostkust te rijden waar je schijnbaar best een leuke wandeling hebt. En dat was al vrij snel goed te zien. Langs de weg stonden overal auto's geparkeerd. Het zal me dus benieuwen of ik een parkeerplaats kan vinden aan het einde van de weg. Bij Ponta de São Lourenço houd de weg op. Een klein stukje terugrijden en zowaar is er een parkeerplaatsje over. De boekspijpen uit, zonnebril op, petje op, water meenemen en gaan met die banaan.

Eerst een stuk de berg af naar beneden lopen. Vervolgens begint het klimwerk. Het is best wel druk op het wandelpad, maar toch is het goed te doen. Hoe verder je komt wordt het landschap wat ruiger. Op sommige plaatsen merk je ook wel dat het behoorlijk waait. Echt een zeebriesje dus. Een hele mooie wandeling. Bij terugkomst op de parkeerplaats, toch maar even een ijsje genomen om wat af te koelen.

De terugweg is eigenlijk best wel makkelijk. De weg terug richting de snelweg en dan kom je langs het vliegveld. Vanaf daar is het bekend terrein. Afslag 15 en dan door het dorp heen waar ik steeds boodschappen doen. Een leuke middag zo.
 
Je kunt ook het gehele dagboek (zonder routes) in een keer lezen.