Vanochtend was het tijd om het appartement te verlaten. Eerst nog even kijken naar de instructies voor het appartement vanmiddag. Diverse keycodes, dus de e-mail paraat houden. Daarna langzaamaan het appartement leeg maken en de spullen naar de auto brengen. Vervolgens de auto buiten parkeren op een bouwterrein, zodat ik terug kon naar het appartement om de sleutels weer in de kluisjes te stoppen. Eerst de sleutel van de parkeergarage in het sleutelkluisje in de slaapkamer. Daarna het appartement op slot en sleutel in de voordeur kluis stoppen. Alleen wat was daar de code van? Die had ik bij de check-in gekregen. Ik dus weer naar de check-in-link, maar die was verlopen. Oeps, geen code. Dan maar de sleutel verstoppen achter het kapje van het kluisje. De verse handdoeken lagen buiten al te wachten, dus er zal zo vast wel iemand komen.
Daarna op naar Karin, die een hotel had heel dicht bij het squashcentrum. Die stond al buiten te wachten. Even inladen en hop op weg. Het eerste stukje door Wraclow was wel erg druk. De zondagmarkt.... En een heleboel kasseien en nog wat wegopbrekingen. Afijn, we waren de stad uit en toen konden we lekker doorrijden. Halverwege zijn we gestopt in Gliwice bij een botanische tuin. Daar even rondgelopen en een koffie gescoord. Het begon ondertussen lichtjes te regenen. Dat waren we niet echt gewend, want die paar keer dat het regende waren we binnen. Ach ja, het viel mij. Daarna nog even naar het centrale plein gelopen waar we iets hebben gegeten.
Daarna op weg naar Krakau. Dat ging lekker. Alleen vanaf het moment dat we op een tolweg zaten, waren er regelmatig wegwerkzaamheden. Daar betaal je dus schijnbaar voor. In Krakau aangekomen was het lekker druk in de stad. Mijn autonavigatie wou me rechtdoor sturen over de brug, maar dat was afgesloten. Naar links stond het helemaal vast. Dus Karin pakte haar mobieltje erbij en stuurde ons naar rechts. Daardoor kwamen we bij een andere brug en kwamen we aan de goede kant van het water. Mijn navigatie had het ondertussen ook door, dus ging het redelijk gemakkelijk naar Karin haar hotel.
Naar mijn appartement kostte iets meer moeite. Ik had het adres alleen op de telefoon en had geen zin om het in te typen in de autonavigatie. Dus kijkend op het kleine schermpje de weg volgen. Maar daardoor miste ik een afsplitsing waardoor ik een blokje om moest. Vervolgens reed ik net voorbij de afslag voor het appartement. Dat betekende weer een behoorlijk stuk omrijden. Toen bedacht ik me opeens dat ik van de week de kabel had klaargelegd om via Google Carplay te werken. Aangesloten en de navigatie kwam meteen op het grotere scherm van de auto. Ik kwam weer op dezelfde wegen en zag waar ik fout was gegaan. Dus de tweede keer kwam ik wel op de goede plek. Een rondje van de zaak dus.
Ik herkende de straat aan de hand van de foto's van internet, dus wist ongeveer waar ik de auto kwijt moest. Vervolgens op zoek naar het appartement. Het gebouw gevonden. Dan op naar trap 2. Maar eerst moest ik nog door een hekje. Deze was beveiligd met een elektronische code die dus in de mail stond. Vervolgens naar de tweede trap. Daar was ook weer een deur met een elektronisch slot. Wederom een code, die overigens hetzelfde was. Vervolgens een paar trappen omhoog naar de vierde verdieping. Daar was weer zo'n sleutelkluisje. De juiste code er ingezet, maar weinig reactie. Er aan trekken. Geen geluk. Nog een knopje gedrukt. Nog eens trekken en toen lukte het. Gelukkig, want ondertussen had ik hoge nood.
Vervolgens twee keer heen en weer naar de auto lopen om alles uit de kofferbak te halen. Iets dat ik in Malmö ooit vergeten ben en waar ik een harde les voor heb moeten betalen. Vervolgens eens rondkijken naar de Wifi code. Zie ik opeens een parkeerkaart. Oh, dat is mooi. Die had ik niet verwacht. Maar ja, zoals gewoonlijk had ik de mail weer eens onvolledig gelezen. Daar stond het in. Dus weer een keertje naar de auto lopen en de auto op de juiste plek geparkeerd dicht tegen het gebouw aan. Wel een beetje krappe parkeerplaats.
Ondertussen was ik wel wat moe. Even een korte douche en daarna even kijken of ik nog een tour naar Auschwitz kan boeken in dezelfde tour als Eddy. Niet via de website, dus maar even bellen. Gelukkig had ik de code van Eddy zijn boeking, want daar vroegen ze om. Helaas, helemaal vol. Jammer, maar helaas. Dan ga ik van de week wel een keertje met een andere tour.
Zoals gezegd, was ik moe en aangezien ik vanmiddag al fors heb gegeten, had ik ook niet veel zin om uit eten te gaan. Dus maar op zoek naar een supermarkt voor wat spulletjes en de rest van de middag en avond ben ik lekker in mijn appartement gebleven. Een typische zolderkamer met schuine wanden. Dus even bukken als ik naar de slaaphoek ga. Ik zit overigens in een ogenschijnlijk drukke buurt (op zondagavond?). in de Joodse wijk met synagoges.
|