2026 : West Australie 260826
Woensdag 26-08-2026
Aankomst in Perth
Op de luchthaven aangekomen, gauw naar buiten en kijken waar de gate voor Perth was. B20 en ik stond op A. Dus met het treintje naar de andere kant. Daar weer een stukje lopen en dan beginnen de controles. Eerst scannen van de tassen. Dat leek wel een wassen neus. Dan op naar de gate waar net de laatste mensen konden inchecken (40 min. van te voren). Paspoort controleren. Ok. Volgende persoon, nog eens het paspoort. EN toen had ik schijnbaar een pietje precies. De naam klopt niet. Daar kwam die dan. Maar Mart is kort voor Maarten. Even vragen aan de collega (die me net had doorgelaten). Ok, hop naar beneden. Instapkaart laten zien. Op naar de volgende controle. Even al het water uit de tas halen en alle ritsen openen. De aangebroken fles maar even leegdrinken. De ongeopende mocht gewoon mee. En na dat gehaast, kan je vervolgens een half uur wachten voordat er enige actie kwam. Ach ja, dan kom je weer even tot rust.

Daarna op het vliegtuig in. Die vertrok een half uur later pas, omdat het druk was in Dubai. Wellicht de reden dat we er ook iets langer over deden op de heenweg. Ondertussen nog behoorlijk moe en slaperig, maar toch even nog een filmpje gepakt tijdens het eten. Daarna maar weer een paar uurtjes gaan slapen, maar dit keer wat minder luxe. Wel de stoel naast me vrij, maar de tussenleuning kon niet omhoog.

Aan het einde van de vlucht kregen we het douaneformulier om Australië in te mogen. Alles netjes invullen. Ja ik heb medicijnen bij me (aspirine) en ja er zit nog wat zand in mijn loopschoenen.

Wel leuk geautomatiseerd die luchthaven. Eerst moet je je paspoort scannen, waar vervolgens een foto van je wordt gemaakt. Die krijg je uitgeprint. Dan ga je naar de volgende poort waar je nogmaals je gezicht gescand werd. Leek mij niet echt logisch, maar ja, je doet het maar. Dan vraagt iemand nog even tussendoor voor je douaneformulier en dan met name vraag 8 over je schoenen. Alleen zand. Ok, no worries. Dan de bagage ophalen van de band, waar de snuffelhond eerst alle koffers en tassen controleerde. Hij vond ogenschijnlijk niets. Vervolgens op naar de volgende balie. Nu dan wel het formulier goed bekeken voor de andere vragen. Welke medicijnen? Aspirine? Ok, No worries. Have a nice day.

Op naar Hertz. Het regende wat en de medewerkers waren bij de parkeerplaats. Papierwerk was hier prima in orde. Alleen ik had gemerkt dat ik pas zaterdag terugvloog en niet vrijdag. Dus graag een extra dag bijboeken. Ok, dat deed ze. Geen meerkosten. Dat is een meevaller. Vervolgens op naar de auto. Telefoon met auto koppelen voor navigatie. En gaan met die banaan. Eh tja. Stuur zit rechts. Richtingaanwijzer zit daar weer rechts van. Dat had ik het begin niet door en dus zat de lane assist constant te piepen. Het was donker, het regende en je bent in een onbekende stad en volgt domweg de instructies van GoogleMaps. En dan steeds iets te ver naar links met je auto, zodat de lane assist weer even piepte. Daar had ik vorige keer in Australië ook last van. En zeker in het drukke verkeer van Sydney was dat achteraf best gevaarlijk. Nu viel het mee. Het is hier een stuk minder druk. Alleen een parkeerplaats vinden kostte wat moeite. Maar ergens op straat gedumpt en lopend naar het appartement. Daar aangekomen was iemand zo vriendelijk om me in de lobby te laten, zodat ik even droog kon zitten en kon bellen met de verhuurder. Die kwam 5 minuten later. Liepen we weer de lobby uit de straat op om in de volgende kleine straat naar binnen te gaan. Mooi appartement. Lekker ruim. Wat administratieve handelingen afgehandeld en een extra dag aangevraagd. Daar komt ze later op terug. Daarna maar terug naar de auto om parkeergeld te betalen en om mijn grote tas nog op te halen.

Vrijdag had ik nog op de afdeling te horen gekregen dat ik in het buitenland op kosten van de zaak een data abonnement kon regelen. Een zogenaamde eSIM. Die wilden ze al een keer uitproberen, dus mocht ik de proefpersoon zijn. De eSIM zou automatisch moeten werken als ik in Australië mijn telefoon zou aanzetten. Bij aankomst in Perth bleek dat niet meteen te werken. Daarom heb ik het eerste stukje navigeren, maar even met de dure oplossing gedaan op de gewone SIM.

Nu ik wat rustiger op de kamer zat, maar even contact gehad met de service desk. Telefoon helemaal uit- en weer aanzetten gaf wel een nieuwere databundel van 2Gb, maar niet de beloofde eSIM. Wat schermafdrukjes gestuurd naar Rotterdam. Handig dat het daar nog overdag was. Vervolgens werd een mail en WhatsApp gestuurd met de uitleg. Daar zat een link in. Die geopend op de telefoon. Vervolgens het pinnummer ingevoerd. Daarna naar de instellingen van je telefoon om een eSIM toe te voegen. Dat lukte prima, tot aan het punt dat die het actief wilde maken en opmerkte dat het niet werkt als een gewone SIM in slot 2 zit. Dus op zoek naar een pinnetje om de SIM uit de telefoon te halen en in het andere slot te doen. Het bleek dat je de SIM aan 2 kanten kon stoppen en hij was in de tweede gestopt i.p.v. de eerste. Daarna bleek het wel te werken. Gewone SIM op inactief gezet, zodat ik nu op de eSIM moet kunnen werken.

Nu dat geregeld was, ben ik nog even naar buiten gegaan om even rond te kijken. Nog even wat boodschappen om wat te eten en te drinken in huis te hebben en daarna maar weer rustig terug naar de kamer. Echt honger heb ik nog niet, maar wel slaap. Omstreeks 10 uur naar bed gegaan. Meteen goed in het ritme.

 
Je kunt ook het gehele dagboek (zonder routes) in een keer lezen.