Vanmorgen ging de biologische klok af om 7:00. Dat gaat lekker. Prima in het ritme. Ik voel me wel een beetje duf, dus zoals gewoonlijk lekker rustig aangedaan vanochtend. Aan het einde van de ochtend eens richting het winkelcentrum van Karrinyup. Daar staat de glas court en moet je je inschrijven voor het toernooi. Wel op een bijzonder locatie, zo midden in het winkelcentrum. Alleen geen al te grote tribune, dus als er weinig veranderd, zal het wel erg druk zijn om de finales te zien. Er waren al wat mensen aan het oefenen en er was natuurlijk ook veel bekijks van de shoppers.
Vandaag een goede dag om mijn auto nog wat beter te leren kennen, dus maar gewoon doorgereden naar het squashcentrum waar ik morgen speel. Ik blijf maar steeds teveel naar links leunen en raak af en toe een stoepje. Dat was nog niet zo erg, maar vlak voor het squashcentrum was het raak. Ik keek teveel waar ik moest zijn en raakte schijnbaar iets, waardoor ik omhoog vloog en de band linksvoor meteen leeg was. Dus nog even een paar honderd meter doorrijden daarmee en op de parkeerplaats van het squashcentrum neergezet.
Eens kijken in de achterbak of er wel een reservewiel inzit. Je weet het maar nooit tegenwoordig. Gelukkig, er zat een thuiskomer in met een krik. Dus hop aan het werk. Het was wel heel erg lang geleden dat ik het gedaan heb, dus gingen er wat dingen mis. Ten eerste gebruikte ik de krik verkeerd, waardoor het veel meer moeite kostte dan echt nodig was. En dan vergeet je hem ook nog eens op de handrem te zetten. Het "voordeel" van een automaat. Ik dus wat klooien. De krik zat er, dacht ik, goed onder. Wil ik de wieldoppen losdraaien. Die zaten goed vast. Veel kracht er op. Ze kwamen los, maar de auto zelf ook. Die ging een stukje achteruit, waardoor de krik scheef kwam vast te zitten. Dus de krik weer omlaag draaien om er onderuit te halen, wederom vast te zetten en opnieuw omhoog. Zien een paar Aussies mij klooien en komen ze me helpen. Bij de krik zit een extra stuk om het te verlengen. Dat draait een stuk beter. Zijn de wieldoppen al los. Ja hoor. Bang schiet de auto weer naar achteren. Staat die wel op de handrem. Nee, dus. Gauw er op. Hun konden het veel sneller en het was snel gepiept. Genoeg ervaring in Australië met potholes. Kapotte band opbergen. Voorlopig even op de thuiskomer met max. 80 km/u. Moet hier in de stad te doen zijn.
Daarna maar eens binnen kijken bij het squashen. In de kleedkamer eerst even mijn handen wassen, want die waren toch aardig zwart geworden. Totaal 14 banen en ik speel morgen op baan 13. Als dat maar goed komt dan. In ieder geval hadden een hoop mensen al een baan gehuurd om wat te oefenen en aan de banen te wennen. Ze zien er in principe wel goed uit, dus ik heb er alle vertrouwen in.
Daarna nog even wat rondgewandeld om een beetje te bekomen van de schrik. Daarna maar besloten om richting het appartement te gaan. Ik was van plan nog naar de openingsceremonie te gaan, maar die start om 17:00. Als het klaar is, is het donker en ik heb nu even geen zin om in het donker te rijden wanneer ik de stoepen niet goed genoeg zie. Het is namelijk wederom een kwartiertje of zo verderop in Perth. Perth is wat dat betreft wel een groot gebied met veel laagbouw. Ze hebben een pendelbusje langs de squashbanen en het centrum. Die doet er ongeveer een uur over om het rondje af te maken.
|