Ik mocht om 10:30 weer spelen. Op de baan naast me zal Eddy spelen, dus leek het me wel leuk om daar even te kijken. En ja hoor, natuurlijk weer geen scheidsrechter. Ja maar ik moet zo zelf spelen. Uiteindelijk zijn ze om 10 voor 10 al gaan spelen, zodat ik kan scheidsen en op tijd klaar zou zijn voor mijn eigen wedstrijd. Het gaat gelukkig snel en niet al te veel moeilijke beslissingen. Zo kan het dus ook.
Daarna kan ik nog even op de baan ernaast kijken naar de wedstrijd voor me. Er speelt een Zuid Afrikaan die echt voor elke bal gaat en diverse keren naar de bal duikt en vervolgens gewoon verder kan spelen. Echte entertainment. Hij wint er wel mee.
Daarna mag ik dus spelen. Ditmaal tegen de Duitser Michael Steigleiter . Het gaat lekker gelijk op de eerste game. Het kan alle kanten op, maar ik trek net aan het kortste eind. Dat belooft wel wat. Helaas gaat het de tweede game helemaal mis. Te veel onnodige fouten. Snel vergeten en volle kracht de volgende game in. Die gaat gelukkig ook weer gelijk op. Helaas is de afloop weer hetzelfde. 3-0 verloren dus. Het voordeel dat je dan tegen een Duitser speelt, is dat er vervolgens bier voor je gehaald wordt in de ochtend. Ach ja, gewoon meedoen met die Duitsers. Daarna samen scheidsen. Is ook wel weer eens leuk. Ik heb nu vaker alleen als scheidsrechter opgetreden, dan samen met een ander. Het wordt toch eens tijd voor een scheidsrechter cursus. Maar wel goed dat mijn tegenstander nog even zegt dat die gaat kijken hoe laat die vandaag nog een keer moet spelen. Oeps, ik waarschijnlijk dus ook. Ja hoor, 8 uur. Het wordt dus een latertje.
Terwijl ik nog bij de baan sta, wordt ik gebeld. Ik hoor de telefoon niet, maar zie op mijn horloge dat ik gebeld wordt. Alleen als ik opneem is er niets te verstaan. Dan maar even in het gangetje achter de baan gaan staan, terwijl Piet voor de tweede keer belt. Die zijn dus ook weer aanwezig. Even gezellig relaxen voordat Cora aan haar wedstrijd mag beginnen. Een pittige wedstrijd. Ze komt 2-0 achter in games, ondanks dat ze veel ballen nog weet op te halen. In de derde game gaat het beter. Die wint ze en vervolgens merk je dat de tegenstander gebroken is. De energie is op. Het wordt dus 3-2 voor Cora.
Even daarna is Piet aan de beurt. Zijn tegenstander heeft een bijzondere manier van serveren. Die houdt zijn racket omhoog en staart even naar boven alsof die een hogere macht aanroept. Piet wordt niet erg blij van die trage manier van spelen en wordt gedurende de wedstrijd steeds meer geïrriteerd. Op zich heeft Piet genoeg kansen, maar verliest toch 3-0.
Het is daarna weer even een poosje wachten op de volgende wedstrijd van onze clubgenoten. Eerst douchen en daarna dan maar een terrasje pakken. Vervolgens komt Edwin. Dus op naar de volgende wedstrijd. Geen scheidsrechter. Een tablet die niet meer werkt. Dat gaat goed. En wie mag er weer aan het werk. Scheidsrechter spelen is schijnbaar mijn nieuwe hobby. Maar zonder tablet is best lastig. Er wordt voorgesteld dat ik het maar even via mijn telefoon doe met de squash app. Het duurt even voor ik die weer aan de praat heb, maar uiteindelijk kan de wedstrijd beginnen. Cora gaat ondertussen met de tablet naar de wedstrijdleiding en halverwege de game kan ik de tablet weer vlekkeloos overnemen als Cora de stand er goed in heeft gezet. Wat een teamwork. De wedstrijd gaat overigens vrij gemakkelijk naar Edwin. De tweede overwinning van ons vandaag.
Marcel moet om 19:00 spelen en ik om 20:00. Maar om 7 uur is de wedstrijd van 6 uur nog bezig en is het heel erg druk achter de baan. Op mijn baan, die er direct naast ligt, loopt alles wel op schema. Er is dus een kans dat we uiteindelijk gelijktijdig spelen. Het duurt steeds langer op baan 20 waar Marcel moet spelen, maar ook op mijn baan 19 duurt het wat langer. We maken al lolletjes wie als eerste gaat spelen vanavond. De wedstrijd voor Marcel speelt toevallig onze SBN directeur Arjan op die baan. Een goed moment om even bij te praten met hem. Als die uiteindelijk begint, moet op mijn baan de wedstrijd die om 19:00 moest beginnen nog worden afgerond en daarna is er dus nog een wedstrijd gepland voor ik mag. Marcel gaat dan toch winnen. Tenminste, zo lijkt het.
We gaan dus eerst nog even kijken naar de wedstrijd van Arjan. Op de baan er tegenover is het nogal rumoerig. Af en toe echt oorverdovend hoe hard men hun speler aanmoedigd. Het herinnerd me er weer aan dat ik de vorige keer hier jaren geleden gespeeld heb en me ook ergerde aan het lawaai op de banen. Ach ja, dat hoort erbij, schijnbaar.
Op mijn baan is de wedstrijd eindelijk ook klaar en kan de volgende wedstrijd beginnen. Maar er staat maar één speler. De tegenstander komt niet opdagen. Dus na 10 minuten inspelen is het over en is de baan vrij voor de volgende wedstrijd.
Toch nog eerder op de baan dan Marcel. Toch gewonnen!!!
Ik speel wederom tegen een Duitser, net zoals vanmorgen. Deze heet Michael Herzing . En ook de eerste game gaat gelijk op tot aan het einde. Nee! Niet weer! Maar gelukkig. Het blijft nu wel goed gaan en de volgende game gaat wel mijn kant op. De drops werken redelijk goed. Zoals gewoonlijk wel te veel risico en daardoor laat ik mijn tegenstander wel steeds in het spel, maar ik neem steeds een kleine voorsprong die ik vasthoud. 3-1 wordt het dus uiteindelijk.
Marcel is ondertussen eindelijk begonnen, maar ik besluit toch even op zijn Duits mijn overwinning te vieren met een biertje. Even gezellig praten met mijn tegenstander, want we hoeven gelukkig niet nog te scheidsen. Dat is het voordeel van zo'n late wedstrijd. Het lijkt wel een competitieavond zo. Na het pilsje nog even terug naar de baan om de laatste punten van Marcel te zien. Die wint ook, zodat we vandaag zowaar 4-2 scoren als team. Het gaat de goede kant op.
Daarna terug naar de hotelkamer om eens rustig uitgebreid te douchen. Een lange squash dag, maar wel gezellig.
|