2024 : Nederland
Donderdag 15-08-2024
Ronde 1: Ove Johansson
Bijtijds op en lekker op de kamer ontbijten. Nog even wat laatste boodschappen doen en vervolgens naar de squashbanen toe. Even na 11 uur zie ik dat onze baan vrij is en denken mijn tegenstander en ik dat we daar kunnen spelen. Helaas de wedstrijd van 10:30 moet eerst nog gespeeld worden. De eerste wedstrijd bleek laat begonnen te zijn, omdat er geen scheidsrechter was. Ondertussen zweette ik al als een otter, zonder een wedstrijd te spelen. Om 11:30 mochten we alsnog de baan op. Ik mocht spelen tegen Ove Johansson ,die een behoorlijke ranking had van ca. 2000 punten, dus bijna twee keer zoveel als ik. Het liep niet bepaald erg lekker. Te veel onnodige fouten en als een dropje dan eens wel boven de tin was, dan was de baan snel genoeg zodat mijn tegenstander wel bij de bal kwam. Na de tweede ruim verloren game besloot ik dan ook maar op volle kracht te spelen. Niet nadenken, maar rammen. Dat bleek wel redelijk te werken. Het ging lang gelijk op, maar de laatste punten gingen toch naar Zweden. Volgens mijn horloge was mijn maximale hartslag 183. Zo hoog heb ik dat nog nooit gezien.

De rest van de dag hoefde ik niet meer te spelen. Tijd om te supporteren, maar eerst nog even scheidsen. Na je gespeelde wedstrijd moet je samen met je tegenstander op dezelfde baan scheidsrechter spelen. Ze hebben hier bij elke baan een tablet neergezet, waar de scheidsrechter de score kan bijhouden. Daardoor kan je op internet de wedstrijdstand vrij goed volgen, met een kleine vertraging. Ik zorgde voor de tablet. Mijn tegenstander zou callen, maar dat was niet echt nodig. Een cleane wedstrijd.

Hierna eens op zoek naar bekenden. Er doen van Hermes DVS een aantal spelers mee, maar daarnaast zijn er nog meer bekenden van andere toernooien. Als eerste bekende was Piet aan de buurt. Die wachtte op zijn wedstrijd. Ook al 40 minuten te laat. Samen met Albert heb ik de wedstrijd bekeken. Helaas lukte het Piet niet om te winnen. Daarna maar eens gaan douchen en samen met Piet een hapje doen. Piet moest weer weg, dus ben ik weer bij andere wedstrijden gaan kijken. Na een poosje zag ik Marcel en Cora, die zich nog moesten registreren. Marcel was daarna aan de beurt om te spelen. Zowaar was die wedstrijd gewoon op tijd, ondanks de eerdere vertragingen. Ook Marcel had het moeilijk en kon niet winnen.

Daarna was Edwin aan de beurt. Die deed het duidelijk beter en bleek als enige van ons te winnen. Daarna zijn we maar even een overwinningsdrankje gaan doen, waarna zij weer naar huis gingen. Ik ben maar weer naar de kamer gegaan. Best wel relaxt zo om niet weer een tijd in de auto te moeten zitten.

 
Vrijdag 16-08-2024
Ronde 2: Facundo Martin Ciniello
Het duurde gisteren heel erg lang voor de wedstrijden van de 55+ waren ingepland. Vlak voor het naar bed gaan, heb ik toch nog even gekeken. 18:00, de laatste wedstrijd van de dag. Gelukkig. Het lijkt er op dat het schema gewoon wordt uitgespeeld. Na mijn eerste EK ben ik altijd bang voor het zogenaamde René-syndroom. Op de eerste dag twee wedstrijden spelen en dan uitgespeeld te zijn voor de rest van het toernooi omdat de tegenstander van de derde en laatste wedstrijd opgeeft. Op mijn tweede EK had ik een verkleinde versie ervan door op de laatste dag nog 2x op papier te moeten spelen, tegen uitgevallen spelers, oftewel niet spelen.

Marcel mocht om 10:00 aftrappen, dus plande ik dat ik er toen precies was. En inderdaad nog niet begonnen. Vervolgens komt iemand van de organisatie of ik wilde scheidsen of op zijn minst dat ik de tablet bediende als de spelers zonder scheids zouden spelen. Marcel zijn tegenstander had er geen probleem mee als ik scheidsrechter was, dus deed ik mijn plicht. Marcel speelde zeker beter dan gisteren, maar zijn tegenstander was echt wel een stukje beter. Gelukkig hoefde ik geen moeilijke calls te maken.

Na die snelle wedstrijd vroeg iemand of ik op een andere baan ook kon scheidsen. Na een half uur was er nog niemand. Nou, vooruit dan maar. En dat heb ik geweten. Ze liepen elkaar redelijk in de weg. Dus diverse strokes en lets. Na de tweede game zag een van de spelers opeens dat ze speelde met een rode bal in plaats van dubbelgeel. Tja, de bal vloog ook echt als een razende over de baan, dus wellicht hadden we het eerder door moeten hebben. Schijnbaar had iemand een verkeerde bal op de baan laten liggen. Een van de spelers ging naar de wedstrijdleiding een bal halen en kwam ontstemd terug. Hoe kan zoiets bij een professioneel toernooi, geen scheids en een verkeerde bal? Formeel zou je de wedstrijd opnieuw moeten beginnen, maar gelukkig werd in overleg besloten om met de stand 1-1 verder te gaan. Dus eigenlijk werd het een best of three met een nieuwe bal. Op de baan was men het niet altijd eens met mijn calls, maar ik werd er steeds harder in. Niet zeuren en doorgaan. Op matchpoint kwam het hoogtepunt. Een paar lets, die de een een stroke vond en de ander no let. Maar op zo'n moment geef ik geen stroke voor een wissewasje. Gelukkig viel het matchpoint wel en was ik van de wedstrijd af.

Daarna mocht ik weer echt toeschouwer spelen. Eerst bij Titia, die ik in Praag heb ontmoet bij het EK in 2013. Het zag er in het begin veelbelovend uit, maar helaas hield het snel op. Daarna door naar Cora. Die speelde zoals altijd heel energiek, maar haar tegenstander was echt een maatje te groot.

Ik voelde ondertussen mijn voeten, dus ben ik even een poosje gaan zitten. Daarna kijken bij Victor, een oud Ommoord speler. Een moeilijke wedstrijd, dus weer geen Nederlands succes. Vervolgens nog een tijd bij Erik gekeken. Ook iemand van Meersquash die ik in Praag heb ontmoet. Bij 8-8 in de laatste game dook die naar een bal en bloedde die even. Gelukkig viel het mee en kon hij na een paar minuten weer verder spelen. Maar helaas maakte hij geen punt weer.

Ik had toch wel even wat rust nodig. Ik ben niet gewend om zo lang op mijn voeten te staan. Dus toch maar even een paar uurtjes naar de hotelkamer. Om 17:00 mocht Edwin weer spelen en daarna mocht ik dus zelf om 18:00. In ieder geval even tijd om op de bank te liggen en het dagboek bij te werken.

Omstreeks 16:30 maakte ik weer aanstalten om terug te gaan naar de banen en liep ik naar buiten. Toen ik net buiten het hotel was, belde Piet me. "Waar ben je?" Bij het hotel dus, maar ik ben onderweg. Dus snel naar baan 1, maar Piet en Edwin stonden bij de glazen baan (baan 21) te kijken. Het was een pittige partij, maar Edwin kon het net niet bolwerken. Jammer hoor. Even voor zessen was de wedstrijd klaar, dus snel naar baan 11 voor mijn wedstrijd.

Op baan 11 was mijn tegenstander al een beetje aan het inslaan met een dame. Schijnbaar liep daar wel alles op tijd. Het was Facundo Martin Ciniello uit Argentinië. Dus snel de squash schoenen weer aan en me klaar maken voor de wedstrijd. Mijn Argentijnse tegenstander sprak weinig Engels, dus weinig converseren en meteen inslaan. Met de kennis van gisteren wilde ik alles gewoon hard naar achteren slaan. Dat bleek vandaag wat minder slim. Mijn tegenstander wachtte netjes achterin en kon lekker droppen. Die eerste game ging dus niet echt fantastisch. Kijk ik omhoog, zie ik opeens een lampje branden met de tekst "on air". Oeps, het wordt opgenomen. Nou ja, niet aan denken en doorgaan. Na de pauze kreeg ik van Piet de tip om meer zelf te droppen. Dat lukte wel redelijk, maar het waren vooral cross drops en daar kon die meestal wel net bij. Op zich kwam ik wel weer iets beter in het spel, dus ik had nog hoop. Maar ja, ook de derde game ging op dezelfde manier door.

Piet en Edwin gingen daarna naar huis en ik bleef om te scheidsen. Alleen er kwam niemand. Vreemd. Dan toch maar even in de app hoe laat die volgende wedstrijd moet beginnen. 19:00 pas. Dat is niet zo handig, als je naar je kamer wil om te douchen en daarna te eten. Maar even naar de wedstrijdleiding gelopen of het echt waar was. Ja, sorry. Er is geen wedstrijd om 18:30. Jullie moeten wel om 19:00 scheidsen. Maar ja, een scheids die weinig Engels spreekt is niet zo handig. Dus moest ik wel wat langer blijven dan gehoopt en het in mijn eentje doen. Eerst dan toch maar even douchen en dan nog even wachten. De wedstrijd ging gelukkig redelijk snel. Het werd geen vijfsetter, maar gewoon 3-0. Natuurlijk wel af en toe een lastige beslissing, maar daar raak je wel weer aan gewend. Niet echt mijn vak. Ik kreeg overigens wel een complimentje van een echte scheidsrechter, dat ik de tablet netjes bij de deur zette en daarvandaan de wedstrijd leidde. Dat deden niet veel mensen schijnbaar.

 
Zaterdag 17-08-2024
Ronde 3: Hidefumi Naka
Zoals gebruikelijk was het gisteravond weer wachten of ik vandaag moest spelen en hoe laat. Dit keer om 14:30. Van de 5 Hermes DVS spelers spelen er vandaag slechts 2 en dan ook nog gelijktijdig. Jammer hoor. In ieder geval een rustige ochtend. Dus zonder spullen naar het stadion gelopen om de wedstrijd van Lieke te zien. De persoon die er ooit voor heeft gezorgd dat ik aan de EK Masters ben begonnen. Ik was niet de enige Nederlander die kwam kijken. Leuk om weer wat bekenden te zien. Helaas had Lieke nog wat opstartproblemen. Ze had zeker kansen, maar haalde het niet. Jammer.

Daarna toch maar even terug naar de kamer. Even wat rusten en een hapje eten. Het is toch best wel druk bij de banen, dus even wat stilte is wel even fijn. En even de benen van de vloer, nog beter ??.

Na deze welkome pauze dus maar weer terug. Piet en Edwin gingen natuurlijk bij Cora kijken, maar bij mij kwamen Lieke, Erik en Angelique kijken. Eerlijk verdeeld dus. Wederom iemand van een ander werelddeel. Azië dit keer, oftewel een Japanner met de naam Hidefumi Naka. Leuk hoor al die verschillende landen die deelnemen. Het liep vandaag meteen goed. Ik kon mijn normale spel spelen. De service return dropjes liepen lekker en werden niet gehaald ??. En hoge ballen door het midden, daar weet ik wel raad mee. Ik ben denk ik wat langer dan de gemiddelde Japanner. Wat dat betreft had ik weinig moeite vandaag. Goed voor het zelfvertrouwen. Het helpt ook wel dat het op de beneden banen wat koeler is dan de afgelopen dagen.

Na de wedstrijd even een etage omhoog om te scheidsen samen met de Japanner. Hij pakte de tablet en ging alles roepen. Ik mocht dus vooral opletten op de uit ballen en de lets en strokes. Alleen jammer dat hij niet erg hard riep en ook nog met een accent. Het bleek achteraf dan ook dat ze hem beneden niet hoorden en zelf maar de score bijhielden. Daardoor gingen ze tot twee keer toe bij gamepoint al van de baan af. Ach ja, gelukkig zaten ze er niet al te veel mee.

Na afloop nog even met Piet, Cora en Edwin een drankje gedaan om de sportdag af te sluiten. Morgen hoeven zij niet te spelen. Ik wellicht wel. Maar even afwachten tot vanavond. Zo te zien zijn alle wedstrijden wel ingedeeld tot aan de BBQ, dus wellicht hoef ik niet te spelen. Anders morgen een rustdag. Het is tenslotte dan zondag.

 
Zondag 18-08-2024
Rustdag
En ja hoor, vandaag geen wedstrijd. Zondag, rustdag dus. Maar ja, als je hier toch bent, ga je toch op een redelijk tijdstip kijken bij de wedstrijden. Rond de middag speelt Titia. Ze speelt behoorlijk goed. Ze wint de eerste twee games en verliest nipt de derde. Geen vuiltje nog aan de lucht denk je, maar dan krijgt ze opeens last van een blessure en moet helaas opgeven. Zonde.

Ik had me opgegeven voor de barbecue, maar alle mensen die ik ken vertrekken allemaal. Omstreeks 6 uur ben ik het wachten eigenlijk wel zat en besluit toch maar naar het hotel te gaan. Om nu te wachten tot 7 uur om vervolgens waarschijnlijk in de rij te staan om iets te eten in mijn eentje lijkt me toch minder leuk.

 
Maandag 19-08-2024
Ronde 4: Michael Steigleiter en 5: Michael Herzing
Ik mocht om 10:30 weer spelen. Op de baan naast me zal Eddy spelen, dus leek het me wel leuk om daar even te kijken. En ja hoor, natuurlijk weer geen scheidsrechter. Ja maar ik moet zo zelf spelen. Uiteindelijk zijn ze om 10 voor 10 al gaan spelen, zodat ik kan scheidsen en op tijd klaar zou zijn voor mijn eigen wedstrijd. Het gaat gelukkig snel en niet al te veel moeilijke beslissingen. Zo kan het dus ook.

Daarna kan ik nog even op de baan ernaast kijken naar de wedstrijd voor me. Er speelt een Zuid Afrikaan die echt voor elke bal gaat en diverse keren naar de bal duikt en vervolgens gewoon verder kan spelen. Echte entertainment. Hij wint er wel mee.

Daarna mag ik dus spelen. Ditmaal tegen de Duitser Michael Steigleiter . Het gaat lekker gelijk op de eerste game. Het kan alle kanten op, maar ik trek net aan het kortste eind. Dat belooft wel wat. Helaas gaat het de tweede game helemaal mis. Te veel onnodige fouten. Snel vergeten en volle kracht de volgende game in. Die gaat gelukkig ook weer gelijk op. Helaas is de afloop weer hetzelfde. 3-0 verloren dus. Het voordeel dat je dan tegen een Duitser speelt, is dat er vervolgens bier voor je gehaald wordt in de ochtend. Ach ja, gewoon meedoen met die Duitsers. Daarna samen scheidsen. Is ook wel weer eens leuk. Ik heb nu vaker alleen als scheidsrechter opgetreden, dan samen met een ander. Het wordt toch eens tijd voor een scheidsrechter cursus. Maar wel goed dat mijn tegenstander nog even zegt dat die gaat kijken hoe laat die vandaag nog een keer moet spelen. Oeps, ik waarschijnlijk dus ook. Ja hoor, 8 uur. Het wordt dus een latertje.

Terwijl ik nog bij de baan sta, wordt ik gebeld. Ik hoor de telefoon niet, maar zie op mijn horloge dat ik gebeld wordt. Alleen als ik opneem is er niets te verstaan. Dan maar even in het gangetje achter de baan gaan staan, terwijl Piet voor de tweede keer belt. Die zijn dus ook weer aanwezig. Even gezellig relaxen voordat Cora aan haar wedstrijd mag beginnen. Een pittige wedstrijd. Ze komt 2-0 achter in games, ondanks dat ze veel ballen nog weet op te halen. In de derde game gaat het beter. Die wint ze en vervolgens merk je dat de tegenstander gebroken is. De energie is op. Het wordt dus 3-2 voor Cora.

Even daarna is Piet aan de beurt. Zijn tegenstander heeft een bijzondere manier van serveren. Die houdt zijn racket omhoog en staart even naar boven alsof die een hogere macht aanroept. Piet wordt niet erg blij van die trage manier van spelen en wordt gedurende de wedstrijd steeds meer geïrriteerd. Op zich heeft Piet genoeg kansen, maar verliest toch 3-0.

Het is daarna weer even een poosje wachten op de volgende wedstrijd van onze clubgenoten. Eerst douchen en daarna dan maar een terrasje pakken. Vervolgens komt Edwin. Dus op naar de volgende wedstrijd. Geen scheidsrechter. Een tablet die niet meer werkt. Dat gaat goed. En wie mag er weer aan het werk. Scheidsrechter spelen is schijnbaar mijn nieuwe hobby. Maar zonder tablet is best lastig. Er wordt voorgesteld dat ik het maar even via mijn telefoon doe met de squash app. Het duurt even voor ik die weer aan de praat heb, maar uiteindelijk kan de wedstrijd beginnen. Cora gaat ondertussen met de tablet naar de wedstrijdleiding en halverwege de game kan ik de tablet weer vlekkeloos overnemen als Cora de stand er goed in heeft gezet. Wat een teamwork. De wedstrijd gaat overigens vrij gemakkelijk naar Edwin. De tweede overwinning van ons vandaag.

Marcel moet om 19:00 spelen en ik om 20:00. Maar om 7 uur is de wedstrijd van 6 uur nog bezig en is het heel erg druk achter de baan. Op mijn baan, die er direct naast ligt, loopt alles wel op schema. Er is dus een kans dat we uiteindelijk gelijktijdig spelen. Het duurt steeds langer op baan 20 waar Marcel moet spelen, maar ook op mijn baan 19 duurt het wat langer. We maken al lolletjes wie als eerste gaat spelen vanavond. De wedstrijd voor Marcel speelt toevallig onze SBN directeur Arjan op die baan. Een goed moment om even bij te praten met hem. Als die uiteindelijk begint, moet op mijn baan de wedstrijd die om 19:00 moest beginnen nog worden afgerond en daarna is er dus nog een wedstrijd gepland voor ik mag. Marcel gaat dan toch winnen. Tenminste, zo lijkt het.

We gaan dus eerst nog even kijken naar de wedstrijd van Arjan. Op de baan er tegenover is het nogal rumoerig. Af en toe echt oorverdovend hoe hard men hun speler aanmoedigd. Het herinnerd me er weer aan dat ik de vorige keer hier jaren geleden gespeeld heb en me ook ergerde aan het lawaai op de banen. Ach ja, dat hoort erbij, schijnbaar.

Op mijn baan is de wedstrijd eindelijk ook klaar en kan de volgende wedstrijd beginnen. Maar er staat maar één speler. De tegenstander komt niet opdagen. Dus na 10 minuten inspelen is het over en is de baan vrij voor de volgende wedstrijd. Toch nog eerder op de baan dan Marcel. Toch gewonnen!!!

Ik speel wederom tegen een Duitser, net zoals vanmorgen. Deze heet Michael Herzing . En ook de eerste game gaat gelijk op tot aan het einde. Nee! Niet weer! Maar gelukkig. Het blijft nu wel goed gaan en de volgende game gaat wel mijn kant op. De drops werken redelijk goed. Zoals gewoonlijk wel te veel risico en daardoor laat ik mijn tegenstander wel steeds in het spel, maar ik neem steeds een kleine voorsprong die ik vasthoud. 3-1 wordt het dus uiteindelijk.

Marcel is ondertussen eindelijk begonnen, maar ik besluit toch even op zijn Duits mijn overwinning te vieren met een biertje. Even gezellig praten met mijn tegenstander, want we hoeven gelukkig niet nog te scheidsen. Dat is het voordeel van zo'n late wedstrijd. Het lijkt wel een competitieavond zo. Na het pilsje nog even terug naar de baan om de laatste punten van Marcel te zien. Die wint ook, zodat we vandaag zowaar 4-2 scoren als team. Het gaat de goede kant op.

Daarna terug naar de hotelkamer om eens rustig uitgebreid te douchen. Een lange squash dag, maar wel gezellig.

 
Dinsdag 20-08-2024
Ronde 6: Wayne Plit
We hoeven pas aan het einde van de middag allemaal te spelen. Wel ongeveer gelijktijdig en met een vreemd tijdschema. Ze rekenen nu ogenschijnlijk op partijen van 40 minuten, maar vanaf 16:30 wordt het opeens vreemd. Om 16:30, 16:40, 17:00, 17:20 en 17:30 wedstrijden. Als dat maar goed gaat. Misschien komt dat doordat er ook bye-wedstrijden steeds een baan krijgen toegewezen. We wachten maar af en houden maar rekening met een uitloop, zoals gisteren.

Ik besluit vanochtend maar eens niet naar de banen te gaan, maar eens een stadswandeling te doen. Net alsof ik een toerist ben. Een Rotterdammer in Amsterdam. Het moet niet gekker worden. Eerst maar eens door het Vondelpark lopen en dan richting het Museumplein en dan terug richting hotel. Een wandeling van ongeveer anderhalf uur. Het is wat minder zonnig en het heeft schijnbaar geregend, maar het is nu wel droog. Best wel een lekkere temperatuur voor zo'n wandeling. Nog even wat boodschappen doen en dan terug naar de kamer om nog even wat te rusten voor het middagprogramma.

Als ik op het moment sta om me klaar te maken voor vertrek, komt er een appje binnen waar iedereen is. Over 15 minuten moet ik wel zijn. Edwin is als eerste aanwezig, maar die moet ook als eerste spelen. Het gaat nog redelijk volgens schema. Het gaat vandaag niet zo goed als gisteren. Edwin, Piet, Cora en Marcel verliezen. Dan moet ik het maar doen tegen de Zuid Afrikaan Wayne Plit . Het begint goed. De drops lopen lekker en mijn tegenstander is steeds te laat. 1-0 geen vuiltje aan de lucht. De volgende game wordt het al wat lastiger. Onnodige fouten. Te snel droppen, terwijl die voorin staat. Niet handig dus. 1-1. De derde game gaat gelijk op, maar op het eind net niet goed genoeg. En ook de vierde game gaat helaas verloren. Jammer.

Daarna naar boven om samen te scheidsen. Christiaan speelt. Daar heb ik vorig jaar op het NK masters tegen gespeeld en nipt verloren. Iemand die geen competitie speelt en niet gewend is aan scheidsrechters. En dat was duidelijk te merken. En dan lopen beide spelers elkaar regelmatig in de weg. Er waren de nodige calls nodig. De rest van de Hermes clan ging ondertussen al eten bestellen, terwijl nog maar 1-1 stond in games. Ik kom er zo wel aan dacht ik nog. Maar dat viel tegen. Het ging gelijk op. En echt op het gemak gingen ze steeds de bal ophalen en ondertussen een halve baan extra heen en weer lopen. Het was gewoon zielig om te zien. Gelukkig renden ze wel als de bal in het spel was. Uiteindelijk was een beslissende game nodig, die Christiaan verloor. Daarna snel mijn tas pakken en snel naar de anderen. Maar eerst nog even Christiaan een tip gegeven dat die wel af en toe rekening ermee moet houden dat er een scheidsrechter is.

Het eten was schijnbaar net op tafel, dus had ik toch nog een warme maaltijd waar ik gelijk bij kon aansluiten. Wel lekker na zo'n zware partij. Morgen hoef ik waarschijnlijk weer niet te spelen, maar je weet het hier maar nooit. Altijd het schema controleren voor je gaat slapen.

 
Woensdag 21-08-2024
Laatste wedstrijd: Bernd Louis
Gisteravond stond er nog niets op, dus vanmorgen toch nog maar even controleren. Jawel hoor, om 21:20 mag ik om plek 117 spelen. Daarna is het toernooi voor mij over en kan ik morgen wat finales bekijken. Evenals gisteren mag onze possy pas vanmiddag spelen, dus wederom een rustige ochtend. Vandaag maar eens naar het Amsterdamse bos. Daar even bij de bosbaan gekeken, wat de roeibaan is van Nederland.

Omstreeks 14:00 ben ik maar eens naar de banen gegaan. Volgens mijn laatste informatie moest Edwin omstreeks die tijd gaan spelen. Aangekomen bij de baan zag ik hem niet, dus toch maar eens nakijken. Blijkt dat zij wedstrijd verzet is. Waarschijnlijk omdat die nog moest werken. Nog even de laatste paar puntjes van Arjan gezien en daarna maar eens kijken bij de hoofdbaan. Daar kan je tenminste rustig zitten en ook nog mooie partijen zien.

Uiteindelijk komen de Schiedammers ook opdagen. Cora mag als eerste. Maar het duurt een tijd voor de tegenstander er is. Ik besluit maar even naar de wedstrijdleiding te gaan om haar om te roepen. Terwijl ik dat meldt, vertelt iemand ons dat ze al naar huis is en dat ze het bij de wedstrijdleiding had gemeld. Die zoeken het op in de nogal grote lijst, maar vinden haar niet. Een walkover dus voor Cora.

Daarna is het aan Edwin. De wedstrijd ervoor loopt nogal uit. Marcel zou erna op dezelfde baan spelen, maar wordt uiteindelijk opgeroepen dat die op een andere baan mag spelen. We mogen dus opsplitsen, want hij speelt op de andere verdieping. Edwin speelt behoorlijk goed, maar zijn tegenstander heeft overal wel antwoord op. Helaas, niet slecht, maar ook niet goed genoeg. Ondertussen is Marcel nog steeds niet begonnen. Het loopt lekker met de planning vandaag. Uiteindelijk wint Marcel en moet die nog even scheidsen voor we kunnen gaan eten.

Helaas, het duurt even voor de spelers die moeten spelen op de baan staan. Er komen wel andere mensen, maar die moeten spelen. Gelukkig ken ik er eentje van. Nico. Dus die ga ik maar even opzoeken. Die weet nog geen eens dat die nu moet spelen. Dat heb je ervan als je de wedstrijden pas 's ochtends publiceert. Hij kleedt zich snel om en ik meld het bij Marcel. Als Nico bij de baan komt, staat er opeens een andere wedstrijd op de scheidsrechter tablet. Grote consternatie dus. Uiteindelijk komen de juiste spelers wel op de baan die uiteindelijk nu gepland is en kan Marcel aan het werk. Ondertussen doet Piet ook even een goede daad door als scheidsrechter in te vallen. Is die toch niet voor niets gekomen vandaag. Uiteindelijk kunnen we nog even met zijn allen eten voordat ik naar de baan mag.

Piet is al naar huis. Cora, Marcel en Edwin proberen nog wel even te kijken, maar de wedstrijd voor me is nog bezig. Dus voordat ik ga spelen gaan ze toch maar naar huis. Het toernooi eindigt voor mij dus weer, zoals het begon. Zonder bekende toeschouwers. De meeste banen zijn al leeg. Alleen de baan naast ons is ook verwikkeld in een lange strijd. Dat zijn onze tegenstanders van gisteren. De wedstrijd tegen Bernd Louis gaat best lekker. De eerste game gaat verloren, maar in de tweede kom ik in mijn spel. De tegenstander gaat aan het eind van elke game steeds minder lopen, dus is conditie het sleutelwoord. Niet zo gek na een week squashen. De tweede game gaat dan ook mijn kant op. De derde game ben ik iets te slordig en gaat weer zijn kant op. Daarna lijkt het verzet gebroken en win ik wel heel erg makkelijk. In de vijfde wordt pas echt spannend. Ik neem enige voorsprong en ga langzaam richting de eindstreep. Mijn eerste matchpoint gaat mis. Daarna ben ik iets te gretig en gaat het de andere kant op. 12-10. Helaas, net niet. Wel een mooie afsluiting van een mooi toernooi. De meest spannende partij van allemaal. Na afloop natuurlijk nog even een biertje met mijn Duitse tegenstander en nog even de laatste punten van de wedstrijd naast ons kijken. Echt de laatste wedstrijd van de avond, tussen de spelers die net een plaatsje hoger zijn geëindigd dan ons.

 
Donderdag 22-08-2024
Laatste dag van het toernooi
Gisteravond zag het schema voor vandaag er al heel erg vreemd uit met een heleboel "Cancelled" wedstrijden. Dus vanmorgen nog maar eens gekeken, alhoewel dat eigenlijk al niet nodig was. Er was vannacht/vanochtend al het nodige app verkeer over het niet hoeven te spelen. Een beetje vreemd einde van het toernooi op deze manier. Best wel jammer. Ik ben blij dat ik wel alle zeven wedstrijden heb kunnen spelen binnen een week.

Dus maar rustig aandoen met opstaan. Mijn spullen langzaamaan opruimen en klaarmaken om uit te checken van het hotel. Het was wel heel erg lekker zo'n hotelkamer. Zeker gisteravond, als je laatste wedstrijd omstreeks 10 uur pas klaar is.

Daarna toch even nog kijken bij het squashen. Nog even Arjan en Erik aangemoedigd en daarna de Nederlandse finale Anjema tegen Schweertman bekeken in de 40+ categorie. Daarna is het tijd om hopelijk voor de files terug te rijden. Maar helaas, er zijn wat ongelukken gebeurd, dus het duurt anderhalf uur in plaats van een uur. Ik ben blij dat ik dat van de week dus niet hoefde te rijden.

 
Je kunt meer vinden over deze reis op de Fotopagina, Routepagina en Dagboekpagina.