Dinsdag 14-11-2017
Las Palmas de Gran Canaria
Goh, wat heb ik geslapen. Om half negen ben ik maar eens opgestaan. Bijna twaalf uur geslapen. Pfoe. Lekker relaxt op de kamer wat koffie gedronken en rustig aangedaan. Omstreeks 11 uur maar eens naar de auto gegaan om de hoofdstad te bekijken, genaamd Las Palmas. En om geen verwarring te hebben met het andere eiland staat er dan nog achter "de Gran Canaria". Het is weer de GC-1 volgen tot het eind, maar nu dus richting Noord. De eerste drie kwartier zijn dus bekend. Toch wel bijzonder zo'n snelweg op een eiland. In Las Palmas aangekomen, is het best wel zoeken waar ik moet zijn. Tjonge wat een grote stad. Dat verwachte ik niet direct op zo'n eiland. Maar zo ver mogelijk doorgereden totdat ik een parkeergarage vond. Ok, da's makkelijk. Hoeven we geen geld in de automaat te gooien, zonder dat ik weet hoe lang ik wegblijf. Alleen waar ben ik eigenlijk? Dan is het toch wel handig als je een losse GPS hebt met een kaart van het eiland. Al op het schiereiland in het noorden. Een stukje verder dan de bedoeling, maar wat maakt het uit. Vandaag is toch nog een relaxdag. Maar eens op zoek naar een koffiebarretje. En dan sta ik opeens op het stand. En die is een stuk groter dan in het dorp. Er komt geen eind aan. Overal barretjes, restaurantjes, winkeltjes. Best wel gezellig. Hier ook genoeg mensen, maar door de grote heb je er minder last van. Uiteindelijk heb ik een paar uur hier doorgebracht. Lekker wandelen langs de boulevard en af en toe even wat zitten. Daarna maar eens op zoek naar de auto. De GPS kan me precies zeggen waar ik heen moet lopen, totdat die geen satellieten meer ziet. Oeps, dan maar op gevoel richting de andere kant van het schiereiland waar de haven ligt. Ik zie de haven, loop er naar toe en sta direct naast de parkeergarage. Nou ja, het moet niet gekker worden. Ben ik soms een postduif? De stad uitrijden, kost wat meer moeite. Richting het zuiden maar. En ja hoor, na een kwartier zit ik op de GC-1 en kan ik weer lekker doorrijden. Soms 80, soms 100 en soms zelfs een poosje 120. Dat rijdt lekker door. De andere kant op is er gewoon een file. Daar heb ik gelukkig geen last van. Best wel een lekkere relaxte dag zo, terwijl ik toch het nodige heb gewandeld.

Woensdag 15-11-2017
Puerto de Mogán
Vandaag maar eens echt rustig aan doen. Mijn rug is niet 100%, dus maar eens een dagje in het dorp blijven. Met een rugzak op mijn rug lopen, lijkt me nu even niet echt lekker. Eerst maar eens een poosje bij het zwembad liggen. Eens kijken hoe dat bevalt. Gelukkig hebben ze hier drie zwembaden bij het complex, waarvan eentje het zogeheten stille zwembad, waar geen herrie gemaakt mag worden. Dat klinkt goed. Inderdaad lekker rustig. Ook geen "gereserveerde" stoelen, want dat is tegen de policy van het hotel. Na anderhalf uur wordt ik het toch wel zat en ga eens rustig terug naar de kamer. Tja, ik ben nou eenmaal geen zonaanbidder. 's Middags toch maar weer eens wandelen richting de zee. Het is nu een stuk minder druk dan maandag. Wellicht toch wel veel dagjesmensen, want je ziet hier regelmatig bussen met mensen komen en dan is er ook nog een veerboot. Na deze inspanning is mijn hartslag toch wel weer redelijk hoog (110). Zeker na wat trappen omhoog. Voor het wandelen was die weer rond de 50. Voor de veiligheid heb ik het horloge gereset, maar hij bleef hetzelfde aangeven. We zullen het de komende dagen zien.

Donderdag 16-11-2017
Puerto de Mogán
Het lijkt er op dat het horloge wat normale waarden begint weer te geven. De hartslag in rust is nu meer rond de 60, wat tijdens een vakantie best wel redelijk is, lijkt me. Alleen na het Indische eten van gisteren, heb ik vanochtend even wat andere dingen aan mijn hoofd. Gelukkig valt het mee, maar ik heb (wederom) weer niet veel zin om er op uit te gaan. Ach met een rustige wandeling richting de zee kan je ook de nodige wandelkilometers maken. Iets anders dan gepland, maar ook prima te doen. Best wel een lekker relaxt dorp als je er aan gewend bent Je hoort hier diverse talen, waaronder diverse Scandinavische. En bijna elke menukaart is wel in meer dan 6 talen. Je krijg dan een heel boekwerk, maar per twee pagina's is het steeds hetzelfde, maar in een andere taal.

Vrijdag 17-11-2017
Markt Puerto de Mogán
Vandaag is het markt in het dorp. Daar komen schijnbaar een hoop dagjesmensen op af. Dat is weer eens wat anders. Bij de supermarkt begint het al op de boulevard en dat gaat helemaal door tot aan de pier. Er is van alles te krijgen, maar het is natuurlijk vooral gericht op toeristen. Een enkele groentekraam geeft nog het gevoel dat het wellicht een normale markt is, maar dat is meer uitzondering dan regel. Best wel vermoeiend, zo slenterend tussen al dat volk. Terug op de kamer, besluit ik dan maar eens het zwembad in te duiken om af te koelen. Een paar baantjes trekken, een beetje opdrogen en dan is het weer genoeg geweest. Zo ver was ik in La Palma niet gekomen, dus op dat punt gaat het al beter. 's Avonds heb ik maar eens voor mezelf gekookt. Toch wel fijn om eens echt groente te eten. Dat kleine beetje dat hier af en toe bij het eten zit, is meer garnering dan eten.

Zaterdag 18-11-2017
Playa del Ingles/Dunas de Maspalomas
Vandaag er maar eens op uit met de auto. Mundo Aborigen op de GC-60 is de bedoeling. Richting Playa Del Ingels rijden en dan zou er een bord met GC-60 moeten komen. Helaas ik ben Playa del Ingles voorbij, maar zie nog geen GC-60. De enige weg wat ze steeds aangeven is GC-500, wat de kustweg is. En daar moet ik juist niet naar toe. Dan maar de eerstvolgende afslag nemen en omkeren is de bedoeling. Tja, dat is toch wat lastiger dan gedacht. Ik rijd wel parralel, maar kom gewoon in Playa del Ingles aan. Ach, daar wou ik ook nog wel eens kijken, dus waarom vandaag niet. Op de eerste de beste parkeerplaats bij een supermarkt zet ik hem neer en gooi voor 2 euro in de automaat, zodat ik er drie en half uur kan staan. Ik loop een paar meter door en zie meteen het strand. En even verder op, zie ik al de zandduinen van Maspalomas. Die was overigens vanuit het vliegtuig en vanaf de snelweg ook al goed te zien. Best wel een groot duingebied. De Kootwijkerduinen, maar dan aan het water. Het is nog wel een aardig stukje wandelen langs het strand voordat ik bij de echte duinen ben, maar dat geeft niet. Dacht ik dat het druk was in Las Palmas. Nou, hier zijn nog meer strandgasten. De echte zonvakantiebestemming. Langs de kust zitten de zonaanbidders in de duinen, maar landinwaarts is het wat rustiger. Lekker gezellig wandelen langs de duinen van wel enkele tientalen meters hoog. Het lijkt wel de Sossusvallei (Namibië) in het klein. Een groot gebied om toch even in een paar uurtjes te bezoeken (met een klein flesje water bij je). Maar het geeft wel een mooie indruk.

Zondag 19-11-2017
Rustdag
Vandaag zondag. Een goede dag om eens echt rustig aan te doen. Een beetje in het dorp rondhangen en in de kamer doorbrengen.

Maandag 20-11-2017
Mundo Aborigen
Vandaag dan toch maar een poging om Mundo Aborigen te bereiken. Eergisteren heb ik op de terugweg nog even goed gekeken en op de terugweg werd bij afslag 45 de GC-60 aangegeven. Deze afslag is schijnbaar alleen te nemen als je van Noord naar Zuid rijdt en niet andersom. Dus nu goed op de borden gelet. Na afslag 46 kwam als eerstvolgende 43. Hmm. Er maar even af en via een rotonde omkeren om de snelweg de andere kant op te komen. Vervolgens netjes bij afslag 43 er af en de GC-60 volgen. Het gaat al vrij snel omhoog en dan merk je toch dat ik niet echt gewend ben om in bergen te rijden. Achter me zat iemand die sneller wilde rijden, maar die had pech dat ik ervoor zat. Gelukkig was Mundo Aborigen al vrij snel bereikt, dus kon ik er af en hij er door. Mundo Aborigen is een soort openlucht museum van de oorspronkelijke bewoners. Wel goed om eens wat te zien van de geschiedenis van deze eilanden. Het is best wel een behoorlijk park, waar ik meer dan een uur bezig was om rustig alles te bekijken. En het feit dat het tegen de berg op was gebouwd, zorgde er ook nog voor dat ik af en toe een beetje mocht klimmen. Daarna nog een stukje doorgereden naar een uitzichtpunt (Mirador de Yegua). En vervolgens langzaam aan maar weer terug. Voor me reed iemand die nog langzamer was en achter me iemand die sneller was. Dus maar even bij een parkeerplaats stoppen om ze de tijd te geven, zodat ik op eigen snelheid kon gaan afdalen. Bijna onderaan de berg haalde ik ze weer bij, dus zo vreselijk langzaam rijd ik nou ook weer niet. De snelweg opkomen was weer even zoeken. In eerste instantie reed ik weer richting noorden, dus de eerstvolgende er maar weer af. Goh, alweer afslag 43. Bekend terrein om te keren. Vanmorgen had ik hem genomen en zaterdag was ik er daar weer terug op gekomen. De rotonde na het benzinestation weer pakken en hop terug naar huis. En dat merk je dat je op die snelweg toch steeds sneller gaat rijden. Waar je 80 mag in de tunnels omhoog, reed ik toch stiekem 110, net zoals de meeste locals.

Dinsdag 21-11-2017
Gáldar
Vandaag maar weer een cultureel dagje. In Gáldar is een museum van de oorspronkelijke bewoners. Eens kijken hoe zich dat vergelijkt met gisteren. Het is wel een eindje rijden. Helemaal aan de andere kant van het eiland. De kortste route is over de vulkaan heen, dus nemen we maar de snelste. Eerst even goed de route checken met alle beschikbare info. GoogleMaps durft te beweren dat de GC-3 helemaal af is, maar geeft nog wel wat rode plekken aan. Verdacht. Op het ANWB-kaartje dat ik bij mijn reisboekje heb, stopt de GC-3 een stuk eerder en mag je een stuk door bergweggetjes heen. En ook de lokale kaart geeft aan dat de GC-3 nog niet af is. Tot aan Las Palmas, de GC-3 nemen en dan via de GC-23 naar de GC-2, wat de noordelijke hoofdweg is. De GC-3 lijkt momenteel meer een rondweg rond Las Palmas heen (aan westelijke kant). Nou ja, hop in de auto en gaan. Het eerste stuk is meer dan bekend. Bij Las Palmas aangekomen, staat al netjes Gáldar aangegeven via de GC-3. Nou ja, makkelijker moet het niet worden. En inderdaad de GC-23 volgen in de buitenwijken van Las Palmas en dan kom je bij de noordelijke kust op de GC-2. Mits je wel even een rotonde met een stoplicht volgt op de "snelweg". Na ongeveer anderhalf uur ben ik er al. Dat valt mee. Parkeren was zoals in het boekje beloofd lastig, dus zet ik maar neer bij een hotelletje aan de buitenkant van de stad. Even een stukje omhoog lopen, maar ik ben al snel in het centrum waar ik al snel het centrale plein met kerk spot. Daar vlak bij moet het museum zijn, dus dat gaat lekker. In het museum aangekomen, wordt steeds gevraagd welke taal je spreekt, zodat je naar de volgende plek kunnen sturen waar die taal wordt gesproken. In mijn geval is dat Engels en mag ik ongeveer linea recta (via drie museummedewerkers) naar de hoofdgrot met de "beroemde" wandschilderingen. Netjes achter glas, zodat ze niet aangetast kunnen worden en onder klimaatcontrole staan. Voor de rest zie je diverse opgravingen van de oude huisjes. Op diverse plaatsen staat een videoscherm met vier knoppen. Spaans, Engels, Duits of Frans. Dan wordt meeluisteren met je voorganger als die toevallig een taal heeft gevraagd, die je kent. Aan het eind hebben ze nog twee "hoofdfilms". Eentje over de verovering van de Spanjaarden (of beter gezegd door Castilië, wat toen nog net zelfstandig was onder koningin Isabella, dus net voor Karel V en Phillips II) en eentje over hoe men leefde. Best wel interessant en verhelderend ten opzichte van gisteren. Prima aanvulling. Leuke dag.

Woensdag 22-11-2017
GC-500
Vandaag maar weer eens een rustige dag. 's Middags heb ik toch wel zin in een wandeling en besluit ik maar eens de GC-500 op te zoeken. Vanaf de eerste dag dat ik op de snelweg reed en in de buurt kwam van het appartement zag ik steeds: "GC-500 Cerrada, Taurito-Mogan". De eerste dag was ik nog bang dat ik hierdoor een probleempje zou hebben om Mogán te vinden, maar het bleek de kustweg te zijn. Nou ja kustweg. Het eerste stukje van die GC-500 loop eigenlijk even boven mijn appartement. Wat dat betreft is het wel fijn dat die is afgesloten, want dan hoor je daar geen verkeer. Vandaag maar eens besloten om er naar toe te wandelen. Eerst maar terug richting de hoofdweg, waar de afslag is. Totdat ik iemand opeens de berg op zie wandelen op een klein paadje. Oh, dat is een stuk handiger om op de weg te komen. Links zie ik dat de weg al afgesloten is bij de voet van de berg, dus dat betekent dat je lekker rustig, zonder auto's, kunt lopen. Bij de kust aangekomen, staat er een grote versperring dat je niet verder mag rijden, maar dat je daar ook niet mag wandelen. In verband met lawinegevaar. Oh. Nou ja, tijd om wat foto's van het dorp te maken van bovenaf. En dan weer langzaam aan terug. Ditmaal gewoon de weg aflopen tot de wegafzetting. Bleek de wegafzetting ook voor wandelaars te zijn. In verband met lawinegevaar dus. Terwijl er diverse mensen op wandelen, rennen en fietsen. Ach ja, ik heb geen steen zien vallen, dus is het meegevallen.

Donderdag 23-11-2017
Agüimes
Vandaag eerst maar eens kijken naar de vliegtickets. Ik kan online checken. Ik heb alleen geen printer, dus moet als plaatje naar mijn telefoon. Dat zal ik ook maar eens doen. Tot nu toe heb ik het altijd thuis geprint. De terugreis was meestal niet elektronisch te regelen. Ik ben benieuwd hoe dit gaat. Nog maar eens een cultureel dagje. Het stadje Agüimes zou nogal Moors moeten aandoen. Nou dan gaan we daar maar kijken. Eerst weer een stuk GC-1 en voor de zekerheid toch maar voor de eerste keer tanken. Zo'n 32 liter voor 30 euro. Daarna de snelweg af en een stukje klimmen, voordat ik in Agüimes ben. Ik ben op zoek naar een parkeerplaats als ik de stad al weer uit rijd en over een brug in de volgende stad kom (Ingenio). Nou ja, dan maak ik daar vandaan maar wat foto's en keer ik weer om. Daarna vond ik wel al snel een parkeerplaats en kon ik het oude centrum goed bekijken.

Vrijdag 24-11-2017

Terugvlucht

Vandaag is de dag gekomen, dat ik weer terug naar Nederland moet. De vlucht vertrekt omstreeks 11:20, dus wil ik omstreeks 9:00 op het vliegveld zijn om de auto in te leveren en in te checken. Eerst maar de normale ochtendrituelen, maar nu ietsje vroeger. Om half negen ben ik uitgecheckt bij het hotel; en kan ik in de auto stappen. Mooi op tijd. Bij het vliegveld nog even de laatste liters tanken (ca. 8 liter voor ca. 8 euro), want ik moet hem vol inleveren. Totaal heb ik deze vakantie dus zo'n 40 liter verbruikt en daarmee heb ik ca. 726 kilometer afgelegd volgens de GPS, dus zeg maar 1 op 18. Alles gaat vlotjes, totdat ik bij de balie van Transavia kom. Er staat een grote wachtrij. Er naast staat een kleinere wachtrij voor de mensen die alleen hun koffers hoeven in te leveren. Toch wel fijn dat ik al ingecheckt ben dan. Dat scheelt een stuk in de wachtrij. Maar de snelheid van verwerking in beide rijen is erg langzaam. Tranquilo. Ach ja, wat maakt het uit. Ik laat het ticket op mijn telefoon zien en krijg vervolgens alsnog een geprinte versie (met het zelfde stoelnummer). Door de controle heen gaan duurt ditmaal iets langer. Mijn rugzak is verdacht. Mijn laptop is er al uit, maar ik moet alle elektronica er uit halen. Ok, fototoestel en GPS er uit. Nogmaals door de scan, maar nog niet goed. Hij haalt een tasje met mijn kabels en andere computertoebehoren er uit en ik bedenk me dat mijn harde schijf waarschijnlijk het probleem is. En ja hoor, de volgende scan is ok. Gelukkig blijft de controleur rustig en schiet niet zo in de stress als je bij sommige andere vliegvelden meemaakt (denk maar aan Schiphol). Dus eigenlijk raak je daardoor zelf ook niet zo in de stress. Het vliegtuig is wat later. Uiteindelijk stijgen we pas even over 12 uur (lokale tijd) op. Om 16:45 (Nederlandse tijd) landden we in Zestienhoven. Even wat warme kleren aantrekken en de trap af om naar de ontvangsthal te wandelen. Na een minuut of 10 komt de bagage en mijn tas verschijnt al vrij snel. Dat is andere koek dan bij Schiphol, waar het vaak lang duurt. De auto staat nog op zijn plek en de uitrij kaart werkt gewoon goed. Eventjes langs bij mijn moeder en daarna bij mijn squashteam kijken hoe ze het er van af brengen. Je bent gelijk weer in je Nederlandse ritme. Zeker als je in de avondspits mag rijden.