Donderdag 15-11-2018
wandeling Ribeira Grande
Vandaag vertrekt de bus pas om half tien. Dus lekker rustig opstaan en uitgebreid ontbijten. Daar kom je van bij. Bij het wachten op de bus hoor ik dat internet nu weer wel goed werkt. Even proberen. En ja hoor. Ik kom er zowaar in. Even het horloge synchroniseren, want die heeft perse internet nodig. Best wel onhandig op zo'n reis. Na een korte busrit komen we uit boven op een berg. We gaan de vallei in naar beneden om een ochtendje te wandelen. Eerst behoorlijk stijl naar beneden naar de plek waar het water wordt verzameld dat de berg af komt. Vervolgens langs een rumstokerij, suikkerrietvelden en een paar kerkjes. Uiteindelijk komen we bij de oude hoofdstad terecht, uit de koloniale tijd, waar de slaven verkocht werden voordat ze naar Amerika werden verscheept. Een mooie wandeling, waarbij toch weer opvalt dat je al snel te weinig drinkt. Maar gelukkig had ik daar op gerekend en had ik meer dan genoeg water bij me, inclusief een flesje water met smaakstof om even wat extra energie binnen te krijgen. Aan het eind van de wandeling zijn we lekker bij het strand een terrasje opgegaan om een lokaal biertje te drinken. Goh wat een straf. De eerste wandeling van nog velen die gaan volgen de komende weken. Dit was een "gemakkelijke" van een uurtje of drie op rustig tempo. Eens aankijken hoe de rest gaat. Aan het einde van de middag waren we terug in het hotel. Nog even tijd om nog wat bij de supermarkt te halen en eventjes te zwemmen in het zwembad. Het lijkt wel vakantie.

Vrijdag 16-11-2018
eilandtour Santiago
Vandaag een rondrit over het eiland met diverse stops. Eerst bij een tentje waar ze worstjes maken voor de cachupa. Onderweg diverse mooie uitzichten op het gebergte wat zeer grillig is. 's Middags bij een strandje gestopt voor een lunch en wat zwemmen in zee. Best wel weer eens lekker zo in het zoute water. Overigens het zwembad van het hotel is ook gevuld met zout water. Daarna nog een stop bij een dorpje dat nog leeft volgens oude tradities en weinig met de regering te maken heeft.

Zaterdag 17-11-2018
vlucht naar Fogo
Vandaag vliegen we naar Fogo. Daardoor hebben we nog een rustige ochtend om even te relaxen, voordat morgen de grote beklimming op stapel staat. Lekker even een poosje bij het zwembad gezeten en gezwommen. 's Middags op naar het vliegtuig. Eerst de tas wegen. Bijna 23 kilo. Op de heenreis was die nog 20. Gelukkig maximaal 23 voor de binnenlandse vlucht van Binter. Maar dan moest opeens de rugzak ook gewogen worden. Huh?? Maximaal 6 kilo en hij woog een stuk meer. Dan maar de tas met kabels en opladers eruit halen en aan iemand meegeven als handbagage. Nog 6,2. Dan maar mijn jas er uit en aantrekken. Dan mag het natuurlijk wel. : Daarna door de tassencontrole, maar mijn tasje met kabels e.d. kwam niet goed door de scan terwijl die dus nog bij een ander was. Gelukkig mocht die mee, waarna ik hem weer heb overgegooid. Een snelle vlucht van ca. 20 minuten met ook nog eens een drankje aan boord (water) en wat pinda's na afloop. We moesten achterin instappen, omdat de bagage voorin werd geladen vlak achter de cockpit. We konden onderweg de vulkaan van morgen al mooi zien liggen terwijl we het eiland naderde. Bij aankomst snel de bagage in een truck en de mensen in twee bussen. Snel naar het pension gereden, om voor het donker er te zijn, maar dat lukte natuurlijk niet. Zeker omdat we onderweg ook nog twee foto stops hebben gedaan. Het pension was wat frisjes, omdat je al op ca. 1600 meter zit. Eenvoudig maar prima. Na het diner snel naar bed, want morgen is het ontbijt om 5 uur als je mee wilt met de wandeling.

Zondag 18-11-2018
wandeling naar Pico Grande
Vroeg op dus. Niet echt veel geslapen, want het was toch wel erg koud in bed. Op naar de vulkaan, die in een grotere vulkaanmond ligt. Het was nog wat schemerig toen we gingen wandelen vanuit het dorpje naar de voet van de vulkaan. Het klimmen ging al gauw vrij pittig. Na een uurtje of drie werd het toch wat veel en ik werd toch wel een beetje benauwd voor de afdaling die twee keer zo snel zou gaan. Ik had nog geen pad gezien die dat mogelijk moest maken. Een paar honderd meter voor de top werd het ook anderen een beetje te veel, zodat we besloten daar met zijn drieën op de groep te wachten. Vanaf dat punt namen we de andere weg. Weg? Ik zag alleen maar gruis van de vulkaan. Afwachten dan maar. Na anderhalf uur kwam de groep terug in de buurt en namen ze inderdaad een andere weg naar beneden door het gruis heen. Daar moesten we ook geraken en dan naar beneden "glijden"door het gruis heen. Een beetje onnatuurlijk als je hoogtevrees hebt, maar als je het eenmaal door hebt, toch best te doen, als er maar geen rotsen onder zitten. In een half uurtje was al een groot deel van de afdaling gedaan op die manier. Het normale wandelen naar beneden ging toen wel wat zwaarder, omdat je even niet meer gewend was gewoon te lopen. Raar hoor. Daarna over de weg terug naar het dorp voor de lunch. Cachupa. Het nationale gerecht van Cabo Verde. Dat voedt de maag na zo'n wandeling. De bus was er nog niet, dus besloten we maar richting de bus te wandelen. Dat duurde wat langer dan verwacht, maar uiteindelijk zijn we wel bij het pension met de bus gekomen. Daarna snel douchen met een beetje lauw water en een beetje relaxen. Er is hier voor de rest weinig te doen. Morgen weer een wandeling, maar dan richting het andere eind van het eiland. Ik ben benieuwd.

Maandag 19-11-2018
wandeling naar Pai Antonio
Vandaag een wandeling van ca. 10 kilometer vanaf de voet van de vulkaan naar beneden het dal in richting de zee. Dat klinkt in eerste instantie wel redelijk te doen, totdat je merkt dat het grotendeels alleen afdalen is en niet zo'n klein beetje ook. Je moet dan ook van iets meer dan 1600 meter naar ca. 400 meter. Het eerste uurtje ging nog wel. Lekker naast de lava lopen over een weg, totdat we in een nationaal park komen. Dan begin je je bovenbenen weer te voelen, die het gisteren ook nog best lastig hadden. Gelukkig was het bewolkt, want anders was het echt zwaar geweest met uitdrogingsgevaar. Halverwege krijg ik wel een dip en drink ik veel water, maar dat gutst er meteen uit. Met een beetje oplospoeder met zoetstof door het water gaat het al wel beter. Het laatste stuk van de afdaling is dan ook een stuk beter te doen. Behalve dat je dus wel je benen voelt. Maar diverse mensen hebben daar last van. De laatste 400 meter naar de kust gaan we over de weg met een bus. Dat scheelt weer. Het is echt strandweer, maar de zee is hier wel heel erg ruig. Golven van een paar meter hoog en een behoorlijke onderstroming zo te zien. Wel een mooi gezicht om dat natuurgeweld te zien. In het pension aangekomen, blijkt dat er niet genoeg kamers in het gebouw zelf zijn en mag ik samen met de andere heren naar een bijgebouw, waar we een eigen verdieping hebben met ieder een eigen kamer.

Dinsdag 20-11-2018
naar São Filipe en vlucht naar Praia
Vandaag een rustige dag. Om 10 uur vertrekken naar San Filippe. Daar met een gids een stadswandeling van anderhalf uur (waar elke stap naar beneden pijn deed). Een snelle lunch en dan op naar het vliegveld. Met de ervaring van vorige keer, dit keer de toilettas met kabels en opladers juist in de grote tas gestopt, waardoor de handbagage niet te zwaar is. Dat klopte, maar nu was natuurlijk de grote tas te zwaar. Of ik wat spullen wilde overhevelen. Dus toen was het wel goed. Grappig. Morgen zal dat wel weer moeilijker gaan in Praia. De vlucht ging weer goed met water EN pinda's onderweg. Daarna op naar het hotel dat ietsje verder op de weg lag dan ons oude hotel. Vlak naast de supermarkt waar we de eerste dag zijn geweest, dus we kennen de weg. Wel handig als je nog even wat drinken wilt kopen.

Woensdag 21-11-2018
naar Mindelo en stadstour Mindelo
Vandaag weer een reisdag. 's Ochtend vliegen we van Praia naar Sao Vicente. Het vliegveld kennen we nu wel. Dit keer maar weer de tas met opladers en kabels in de handbagage. Dat was nu wel goed genoeg, ondanks dat die 7 kilo woog. Het hangt er schijnbaar vanaf wie er zit. Daarna door de controle en dan naar de vertrekhal. De vlucht naar Amsterdam ging vlak na ons weg, dus die moesten langs de douane, terwijl wij konden doorlopen. Uiteindelijk kom je dan in de zelfde vertrekhal. Ach ja, moet kunnen. Bij aankomst naar het hotel om de spullen op de kamer te gooien en direct een stadswandeling te maken. Geen tijd voor lunch, dus maar een stop bij de supermarkt en even snel wat gehaald. Een leuk stadje met op diverse plaatsen live muziek 's avonds. Een echte uitgaansstad. Tot 10 uur schijnbaar. Niet erg, want we moesten al weer vroeg weg naar de veerboot die de volgende dag om 8 uur vertrok.

Donderdag 22-11-2018
veerboot naar Santo Antão en wandeling naar Fontainhas
Binnen een uurtje waren we in Santo Antao. Onderweg zagen we nog wat dolfijnen springen. Een leuke aanvulling op een rustige overtocht. Daarna even wachten op de bus voor een busrit over de bergen met prachtige uitzichten. Af en toe zat er wel een wolkje voor, maar toch was het adembenemend. Bij aankomst in het hotel waren de kamers nog niet klaar, dus maar meteen de wandeling gedaan naar het dichtstbijzijnde dorp. Alles over de weg, maar toch weer een paar honderd meter omhoog en omlaag. Daar een bakkie gedaan en weer terug over dezelfde weg. Ondertussen waren de kamers wel klaar en konden we even bijkomen van de dag.

Vrijdag 23-11-2018
wandeling door de 'Vallei van Paúl'
Vandaag staat de wandeling door de vallei van Paúl op het programma. Het ziet er niet stralend uit buiten. Donkere wolken. Dat beloofd niet veel goeds. Onderweg met de bus gaat het regenen, dus zitten we nog droog, maar het houdt niet snel op. Er is duidelijk veel water gevallen. Ook de laatste paar dagen. Vandaar dat het programma wordt aangepast, omdat het anders wellicht te gevaarlijk wordt. Eerst nog een half uurtje koffiepauze en wachten op de regen. Dan toch maar in de regen beginnen. Langzaam aan over de gewone weg naar beneden lopen. Gelukkig houdt het al weer snel op met regenen en kunnen de regenpakken uit voor het vervolg. De lunch was op de oorspronkelijk bedoelde locatie. Dat betekende dat we in een keer een stuk omhoog moesten klimmen. Cachupa met zelfgemaakt ijs toe. Daarna dezelfde weg naar beneden en op naar een Grogue (=rum) stokerij. Natuurlijk ook even wat proeven. Normaal gesproken is dan de wandeling klaar, maar we hadden nog niet extreem veel gelopen, dus liepen we de weg verder af richting de zee. Daarvandaan met de bus terug naar het hotel. De zonsondergang was niet zo mooi als gisteren door de grote wolken, maar wel mooi om te zien hoe snel de zon ondergaat.

Zaterdag 24-11-2018
naar São Pedro
Vandaag weer terug met de veerboot naar Sao Vicente. Eerst een uurtje met de bus langs de kust met een tussenstop bij de vuurtoren voor een kort klimmetje. Daarna naar de haven en even wachten op de veerboot. De zee was wat onrustiger. Er kwamen dit keer weer wat dolfijnen langszij, maar dat ging zo snel dat ik ze gemist heb. Aangekomen bij het hotel moesten we nog anderhalf uur wachten voordat we de kamer in konden. Een beetje rondwandelen en een lunch vulde dit gat op. Daarna met de pendelbus naar Mindelo om daar nog even rond te kijken en wat te eten. Even los van de grote groep met een paar mensen. Heen met de shuttlebus, maar terug met de taxi. Anders moesten we om 7 uur al terug of pas om half twaalf. Aangekomen op de hoofdstraat zagen we al meteen een taxi. Die meteen aangehouden, maar er konden maximaal 4 personen in. Ondertussen kwam de volgende ook aan, dus die ook maar meteen aangehouden. De eerste taxichauffeur was daar niet blij mee, maar ja, we hadden voor 5 personen dus 2 taxi's nodig. In het donker was de weg wat moeilijk te herkennen, maar we zagen het vliegveld en zagen dat we dus goed gingen. Prima. Voor een tientje per taxi redelijk goed te doen.

Zondag 25-11-2018
eilandtour São Vincente
Vandaag de optionele eilandtour. De zon komt iets beter door, maar er staat nog wel redelijk wat wind. Wellicht niet zo vreemd omstreeks deze tijd van het jaar. Eerst naar het hoogste punt van het eiland voor een mooi uitzocht over het eiland. Wel frisjes met die harde wind daar. Daarna naar het strand, waar het iets te fris is om te gaan zwemmen. De zon blijft toch nog achter de wolken. Wel een leuke wandeling over de pier om even uit te waaien. In de middag langs de zandduinen met Sahara zand en langs het project van een van de mensen van het televisieprogramma "Helemaal het einde" (fam. Beerens). 's Avonds staat er natuurlijk het afscheiddiner op het programma bij het nabijgelegen restaurant, waar we nog eens lekker kunnen bijpraten met iedereen.

Maandag 26-11-2018
vlucht naar Amsterdam
De volgende dag een rustige ochtend, voordat we half elf moeten verzamelen om naar het dichtbij gelegen vliegveld te gaan. Het inchecken ging niet al te snel, maar om de een of andere reden was dat nu niet zo erg. Daarna door de controle en de douane en een poosje wachten voordat het vliegtuig vertrok. Na een uurtje moesten we het vliegtuig uit, omdat die schoongemaakt werd. Met de bus naar de vertrekhal, waar je vervolgens direct in de rij te kunnen staan om een half uurtje weer in de bus te stappen om naar hetzelfde vliegtuig gebracht te worden. Ach ja, het moet maar. Om 22:30 landen we op Schiphol, waarna we door de douane konden, onze tassen konden ophalen en natuurlijk afscheid nemen van elkaar. Daarna de auto ophalen van P3 en via Delft naar Hellevoetsluis gereden. Om 1 uur naar bed, oftewel 23:00 kaapverdische tijd.