Vandaag een wandeling van ca. 10 kilometer vanaf de voet van de vulkaan naar beneden het dal in richting de zee. Dat klinkt in eerste instantie wel redelijk te doen, totdat je merkt dat het grotendeels alleen afdalen is en niet zo'n klein beetje ook. Je moet dan ook van iets meer dan 1600 meter naar ca. 400 meter.
Het eerste uurtje ging nog wel. Lekker naast de lava lopen over een weg, totdat we in een nationaal park komen. Dan begin je je bovenbenen weer te voelen, die het gisteren ook nog best lastig hadden. Gelukkig was het bewolkt, want anders was het echt zwaar geweest met uitdrogingsgevaar. Halverwege krijg ik wel een dip en drink ik veel water, maar dat gutst er meteen uit. Met een beetje oplospoeder met zoetstof door het water gaat het al wel beter. Het laatste stuk van de afdaling is dan ook een stuk beter te doen. Behalve dat je dus wel je benen voelt. Maar diverse mensen hebben daar last van.
De laatste 400 meter naar de kust gaan we over de weg met een bus. Dat scheelt weer. Het is echt strandweer, maar de zee is hier wel heel erg ruig. Golven van een paar meter hoog en een behoorlijke onderstroming zo te zien. Wel een mooi gezicht om dat natuurgeweld te zien.
In het pension aangekomen, blijkt dat er niet genoeg kamers in het gebouw zelf zijn en mag ik samen met de andere heren naar een bijgebouw, waar we een eigen verdieping hebben met ieder een eigen kamer.
|
producties